Menu

Fragile, fragile.

Ziemia, gdzie spojrzysz, zasłana bryzgami kruchej piany. Niczego mi proszę pana tak nie żal jak porcelany.

Czepliwość.

anitaes

Zimą, 18 lat temu wzięłam ją z sopockiego schroniska. Przez ten cały czas była stale gdzieś obok, w tle, zupełnie niekłopotliwa. Dłużej nie dała rady żyć, choć bardzo próbowała. Kilka dni temu musiałam ją uśpić. Trzy lata temu, czerwcu, Marta zrobiła... więcej

Rok później.

anitaes

Rok temu, w Orvieto, pewnego marcowego popołudnia weszłam do Pozzo S. Patrizio , by pokonać w samotności 248 schodów w dół, a potem tyle samo w górę. Wydawało mi się, że jeśli tylko bardzo się postaram, odczaruję rzeczywistość i zmienię ją na swoje p... więcej

Wizyta Boga.

anitaes

150 km na godzinę. Przez całą noc i część poranka. Dwanaście godzin dzikiego rumoru; szalejące okiennice walące bezustannie o ściany, szuranie wielkich donic o bruk. I pisk powietrza, wciskającego się w każdą szparę. Wszędzie powalone drzewa. Na Staz... więcej

Filmowe życie.

anitaes

Zwykle to jest tak, jakbym się obserwowała. Albo była za grubą szybą. Coś jak film. Niby ja a nie ja. Myśli nie do opanowania. Powracające jak deszcz obrazy. Ślepota na to, co wokół. Obojętnie czy ładna czy brzydka pogoda. Próby zaistnienia osobno/od... więcej

Patrząc w niebo.

anitaes

Zawieszonym pomiędzy ziemią a niebem brakuje podparcia stóp by mogli odbić się i polecieć wyżej, tam, dokąd przecież zmierzali. Boli ich ciało i to co je kryje, nie są więc zdolni położyć się na wędrującej chmurze, nawet najmiększej, w niebieskiej ci... więcej

© Fragile, fragile.
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci